حكيم ابوالقاسم فردوسي

توضیحات

 این یک مونوگراف تکمیل بوده شما میتوانید با پیام گذاشتن به وتسپ ما آن را دریافت کنید

وتسپ:۰۷۹۹۱۱۸۸۳۱

مونوگراف به صورت تضمینی بوده که نیاز به تغیرات ندارد و قبلا دفاع شده است

---------------------------------------------

  بخش اول دارای دو فصل است. در فصل نخست، ريشه و معنای واژهً عيار وفتی تشريح شده توضيح گرديده است.

بخش دوم در بارهً علل پيدايش عياران و فتييان از زمان ساسانيان و پيش از اسلام تا امروز و چگونگی رشد انحطاط عياران با درنظر داشت رابطه و پيوند عياران و اهل فتوت با ديگر اقشار اجتماعی از نگاه فتوت نامه های منظوم و منثور و بازتاب آن در ادب فارسی، به تفصيل بحث بعمل آمده و قيد شده است که ريشهً اتصال عياران را بايد پيش از اسلام و به ويژه در درون فلسفه و جهان بينی زردشت و دين مزدک جستجو نمود که بعدها بعد از اسلام با آيين فتوت در آميخته و تاثير پذيری های را از دين مبين اسلام نيز باخود گرفت.

دربخش دوم کوشش شده است تا تمام اوصاف وويژه گی های که بريک عيار و جوانمرد لازم و ضروری است، بررسی گردد و به ارتباط هر يک از اوصاف عياران يک يا دومثال ادبی و تاريخی آورده شود.

بخش سوم اختصاص داده شده است، به زبان، لباس پوشی، راه رفتن، عادت، رفتار و آداب نان خوردن، تمرين ها، وورزش ها ووسايل عياران و جوانمردان که از کتابهای چون سمک عيار،امير اسلان رومی، داستان اميرحمزهً صاحبقران، شاهنامهً فردوسی و ديوان شاعران استفاده به عمل آمده و توجه شده است تا نقش عياران در گسترش فرهنگ و معنويت مردم عوام، معين و مشخص گردد.

 بخش چهارم دارای سه فصل است، فصل نخست در بارهً آلوفته های سمرقند و بخارا، فصل دوم در بارهً داش ها و لوطی های ايران و فصل سوم در مورد کارها و جوانان افغانستان معاصر است. در سه فصل ياد شده نشان داده شده است که داش ها، الوفته ها و کاکه ها نيز، دنبالهً همان عياران و جوانمردان سابق هستند که در سه کشور فارسی زبان تاجيکستان، ايران و افغانستان، نشو نما يافته اند و اين خصوصيات و اوصاف جوانمردان با کمی تفاوت تا روزگار ما رسيده است.

بخش پنجم متشکل است ازحکايات گوناگون در مورد آداب، عادات گذشت و بخشيدگی، مردی و مرمداری عياران و جوانمردان و فتييان که از آثار مختلف منثور و منظوم کلاسيک و معاصر ادب فارسی جمع آوری شده و شامل چندين حکايت تاريخی و ادبی است. ما دراين حکايات تمام اوصاف و منش های نيک انسانی اين گروه مردمدار را مشاهده می کنيم و به اين نتيجه می رسيم که عياران و جوانمردان هميشه حامی مظلومان و ضعيفان بوده و برضد ستمگران و ظالمان عمل می کردند و به همين دليل است که نام هريک از جوانمردان و عياران درتاريخ فرهنگ ما تثبيت شده و ماندگار مانده است.

بخش ششم شامل ديدگاهها و نظريات گوناگون دانشمندان، عالمان، و محققين کلاسيک و معاصر ادب فارسی است در مورد آيين عياری، فتوت و جوانمردی و در اخير کتاب نيز واژه نامه، فهرست نام ها، منابع و ماخذ آورده شده است و اميد است که علاقمندان و هواخواهان آيين عياری و جوانمردی را به کار آيد. (1)

نکات پیرامون ویژه گی های شاهنامه

        شهنامه فردوسی بیش از هر کتاب دیگر در زبان فارسی سر گذشت و روح مردم باستانی را در خود بازتاب داده است ، بنابرین می توانیم از آن گواهی هایی بگیریم که دری زبان ها و فارسی زبانان چگونه کسان بوده اند ، و از زنده گی چه میخواسته اند ! کتاب خداینامه ، که مآخذ اصلی شا هنامه بوده است در اخیر دوره ساسانی گرد آوری شده است و آن مشتمل بود روایت های کتبی و شفاهی ، یعنی داستانها و اندیشه های که سینه به سینه نقل شده و عصاره و جوهر طبایع دوران کهن را در خود گنجانیده بودند و در قرن چهارم جنب و جوش تازه ای در قشر روشنتر مردم دری زبان و فارسی زبان راه یافت که گذشته های خود را از نو زنده کنند چون نفوذ عناصر بیگانه مانند ترک ها و عرب ها در کشور و بد رفتاری های بنی امیه و بنی عباس این تجدید یاد را به صورت یک نیاز و یک تسلای خاطر در آورده بود، رودکی در قصیده معروف " مرا بسود و فروریخت هر چه دندان بود" بر یاد تکیه دارد. این شعر که حسب حال شاعر است، نمی توانست اندکی یاد آور آنچه گذشته بود، نیز باشد. (1)                                                                                                            

جهان همیشه چنین است، گرد گردان است                 همـــیشـه تا بـود آئیـین گـرد گردان بود

همان که درمان باشد، به جای درد شــــود                 و باز درد همان، کز نخست درمان بود

    مردم به کتاب چون شهنامه از دو جهت نگاه میکردند : یکی سیاسی ، یعنی وسیله باز یافت شخصیت ملی خود ، و دیگری انسانی ، یعنی کتاب حکمت و عبرت و دستور نامه زنده گی.

در مقدمه شاهنامه ابومنصوری که مآخذ کتاب فردوسی است ، بصراحت از ارزش اخلاقی و انسانی این گونه شا هنامه ها یاد میکنند.

" تا خداوند دانش اندر این نگاه کنند و فرهنگ شاها ن و مهتران و فرزانگان .... و نهاد و رفتار ایشان و آئیین های نیکوو داد و داوری ، و کار.... این همه را بدین نامه اندر بیابند...."                (2)

سپس بر میشمارد آنچه را که از کتاب می توان به دست آورد:

".... و سود این نامه هر کسی را است، و رامش جهان است و اندوه گسارانده گینان است ، و چارا درمانده گان است.... ودیگر که اندر است و دیگر در او چیز های نیکو و با دانش است."

در و اقع شاهنامه از آ غاز ایجاد خود تا به امروز این خاصیت دو گانه راحفظ کرده است  با فرهنگ ، بینش، و زبان خاص خودش به پ

خلاصه تحقیق

چه بسا باید گفت که گذشتگان ما در محاصره کشفیات مادی خود نبوده اند زنده گی را روشن تر می دیدند . نظر های آنان در چند اثر بزرگ جهانی ثبت گردیده ، که یکی آنها شاهنامه است ما خود در زبان دری فارسی حدود بیست اثر درجه اول در شعر و نثر داریم ولی میتوان گفت که هیچ یک از آنها از لحاظ نیروی پیام آوری به پای شهنامه رسید ه نمیتواند در آنها با همه اند یشه های بلندی که است مقداری مطالب نا پاسخ گو به زند گی امروز دیده میشود این مطب زاییده اوضاع و احوال است دورانشان به سر آمده ، و چون اغلب پیچیده در کنایه اند.

اشتراک‌گذاری: